“Het leukste vind ik als bezoekers aantekeningen maken en alles lekker een paar keer opvouwen. Daar is het voor gemaakt.”
Al tien jaar lang vertaalt Liza Verhoeven de sfeer van TNHB naar beeld. Van herkenbare posters tot uitgewerkte plattegronden: haar ontwerpen groeiden mee met het festival, zonder ooit het speelse karakter te verliezen. We spraken Liza over tien jaar TNHB, haar favoriete ontwerpen en wat er in al die jaren is veranderd én vooral ook hetzelfde is gebleven.
“Zo veel roze”
Als Liza terugdenkt aan haar eerste TNHB-ontwerp, hoeft ze niet lang na te denken: “Het eerste wat mij te binnen schiet is: zo veel roze!” Ook haar manier van werken is in de loop der jaren veranderd. “Ik was toen wat bang om dingen recht te plaatsen. Ik hield erg van speelse ontwerpen met handgeschreven letters, uitgeknipte vormen en een vrije plaatsing.”
In die tijd was er zelfs nog een programmaboekje. “Jammer dat we dat niet meer maken.”
Het kerkje als beginpunt
De eerste poster blijft voor haar tot op de dag van vandaag een favoriet. “De eenvoud van het kerkje dat even op de poster komt koekeloeren.” Die illustratie leeft nog altijd voort: “Daarom heb ik dat kerkje ook gebruikt voor het logo van De Terugkeerders. Een soort teruggaan naar het begin.”
In de jaren daarna werd het werk strakker en kreeg de locatie-illustratie steeds meer de hoofdrol. Een kantelpunt was de poster met de kerk en het torentje op de kop. “Toen hoorde ik opeens van iedereen: ik heb je poster gezien! Dat was wel het moment waarop ik merkte dat het steeds abstracter mocht.”
De plattegronden uit de coronaperiode noemt ze haar persoonlijke favorieten. “Elke locatie vroeg om nieuwe illustraties, en doordat de ligging de compositie bepaalde, was het elke keer weer verrassend wat eruit kwam.”
De mogelijkheden zijn oneindig
Toch zijn er ook elementen die altijd zijn gebleven. “De kerkjes zijn al vanaf het begin hetzelfde gebleven. Ze zijn veranderd in kleur, maar het zijn nog steeds dezelfde vormen die ik ooit uit papier heb gesneden.”
Door de jaren heen doken ze in allerlei gedaanten op: als kat, zingend koor en dit jaar als losse elementen in de achtergrond. “De mogelijkheden zijn oneindig.”
Een festival om je weg in te vinden
Voor Liza draait het ontwerp ook om navigeren. “De constructie van het festival, met het enorme gebied en de vele korte speeltijden, is altijd een puzzel om duidelijk over te brengen.”
Ze hoopt vooral dat bezoekers er hun weg in blijven vinden. En dat ze het ontwerp echt gebruiken. “Het is heel leuk om te zien als mensen aantekeningen maken en alles een paar keer extra opvouwen. Daar is het voor gemaakt.”
10 jaar meebewegen
Tien jaar TNHB betekent voor haar vooral continu meebewegen met het festival zelf. “Het is een fijn klein team om voor te werken. Het is gegroeid, maar nog steeds klein gebleven.”
Ook in het ontwerp ziet ze die balans terug: “Je zou denken dat het saai wordt, elk jaar hetzelfde. Maar voor mij is het juist elke keer weer een nieuwe uitdaging.”
Dankjewel Liza, voor 10 jaar verbeelden van TNHB!
Bekijk de galerij: 10 jaar TNHB-posters op een rij
